กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 ข้าไม่ได้แซ่จู
เวินอวี๋กับหลิวชุนสบตากัน
มีหลวงจีนย่างไก่ในวัดด้วยหรือเนี่ย?
สามเณรน้อยสวมจีวรสีเทา นั่งยอง ๆ หันหลังให้อยู่บนพื้น แต่งกายเป็นหลวงจีนธรรมดาที่สุด ศีรษะกลมมนได้รูป เกลี้ยงเกลาจนไม่เห็นตอผมแม้แต่เส้นเดียว
ท่าทางย่างไก่ของเขาพลิ้วไหวคล่องแคล่ว ชำนาญยิ่งนัก แค่มองก็รู้ว่าเป็นมือเก่า ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำเรื่องแบบนี้
เวินอวี๋เดินเข้าไปหาอย่างสนใจ “เจ้าไม่ใช่หลวงจีนหรือ แล้วมาย่างไก่ทำไม นี่ไม่ผิดข้อห้ามของสงฆ์หรือ”