กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 ลงมือทำถึงรู้จริง
แลนซ์มองกุหลาบดอกนั้น ทั้งขุ่นเคืองทั้งอับอาย
ที่แท้นางทะนุถนอมดอกไม้ขนาดนี้เพราะเป็นดอกที่ลู่เหริ่นให้มา เขายังนึกว่า...
หึหึ
เวินอวี๋เลิกคิ้ว “ทำหน้าอะไรของเจ้า?”
แลนซ์เบือนสายตาหนี “แค่ทนมองดอกไม้นี่ไม่ได้”
“ทนมองไม่ได้หรือ?” เวินอวี๋ยิ้ม “ไม่เป็นไร ตั้งแต่พรุ่งนี้จะเอาดอกไม้ไปตั้งไว้ตรงหน้าเจ้า ให้ดูทุกวัน ดูทุกคืน ดูไปนาน ๆ ก็ชินเอง”
แลนซ์: ...
เวินอวี๋แค่นเสียง “ใครใช้ให้เจ้าดูถูกข้า? ทำไมข้าจะวางแผนไม่ได้? สมองของข้ากับเสด็จน้องอยู่ระดับเดียวกันแท้ ๆ ทำไมบอกเขาได้แต่บอกข้าไม่ได้? เจ้ากีดกันข้าหรือ?”