กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 พ่อข้าคือ xxxxxxx
เขายังจะกลับหางโจวอยู่ไหม?
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา หยางเฉิงก็ชะงัก
ก่อนลาออก เขาคิดทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ถึงกับติดต่อทางบ้านที่หางโจวผ่านจดหมายไว้แล้วด้วย
ทั้งที่เตรียมตัวไว้ทุกอย่างแล้ว แต่กลับเริ่มลังเลเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำขององค์หญิงที่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
ความร้อนผ่าวบนริมฝีปากยังไม่จางหาย หยางเฉิงอดเม้มปากไม่ได้ ก่อนลุกพรวดขึ้นแล้ววิ่งตามเวินอวี๋ไป
“องค์หญิง!”