กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 ภาพวาดน้ำตาในงานเลี้ยงฉยงหลิน
มือของหลินอวี้จือวางอยู่บนกรอบหน้าต่าง ค่อย ๆ กำแน่น แล้วค่อย ๆ คลายออก
ช่างเถิด พอแค่นี้ก็แล้วกัน
เวินอวี๋ที่ถูกหลินอวี้จือทำให้ตกใจอดพูดไม่ได้ว่า “หลินอวี้จือเป็นอะไรไป ทำท่าเหมือนโดนผีสิงอย่างไรอย่างนั้น?”
เมื่อขบวนแห่ผ่านตรอกซานฉง เพื่อนบ้านต่างพากันออกมามองเยว่หลิงเฟิงบนหลังม้าสูงอย่างไม่กะพริบตา
“อาจารย์เยว่ดูสง่างามน่าเกรงขามจริง ๆ!”
“ตรอกซานฉงของเรามีจอหงวนกับเขาจริง ๆ ด้วย! ได้ยินพวกอาจารย์เฒ่าพูดกันว่าคุณชายเยว่สอบได้ที่หนึ่งทั้งสามสนามเลยนะ!”
“สอบได้ที่หนึ่งทั้งสามสนามคืออะไรหรือ?”