กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 เจ้าและข้ามีตรงไหนที่ไม่เคยเห็นกัน?
“ซาบซึ้งไหม? ถ้าซาบซึ้งก็ให้ข้าชิมหวานสักหน่อยนะ เด็กดี”
เยว่หลิงเฟิง:……
หลิวชุนเห็นดังนั้นก็รีบออกไป
ที่แท้องค์หญิงเกริ่นมาตั้งมากมาย ก็เพื่อประโยคสุดท้ายนี่เอง
เวินอวี๋ยันแขนไว้ข้างใบหน้าเยว่หลิงเฟิง “หน้าแดงทำไม? พูดสิ ซาบซึ้งหรือไม่?”
นี่เป็นครั้งแรกที่เยว่หลิงเฟิงถูกเวินอวี๋กดอยู่ใต้ร่าง ท่วงท่านี้ช่างกล้าหาญเกินไปจริง ๆ
ทั่วร่างเขาชาวาบ ขมับยังเต้นตุบ ๆ ราวกับกำลังรัวกลอง
ใบหน้าจึงแดงจัดอย่างเป็นธรรมดา
“องค์หญิง ท่านลงไปก่อน...”