กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 คุมเขาอยู่หมัด แค่น้ำจิ๊บ ๆ เอง~
“หลิวตง เดี๋ยวข้า…แล้วเจ้าก็…แล้วข้า…แล้วเจ้าก็…เข้าใจไหม? โอเค?”
หลิวตงตะลึงตาค้าง “จะ…จะได้ผลหรือเพคะองค์หญิง? ถ้าเขาไม่ทำตามที่พระองค์วางแผนไว้…”
“วางใจเถอะ องค์หญิงผู้นี้เป็นอัจฉริยะ คุมเขาอยู่หมัด แค่น้ำจิ๊บ ๆ เอง~”
หลิวตงพูดอย่างกระวนกระวายว่า “ถ้า…ถ้าอย่างนั้นบ่าวขอท่องบทก่อนนะเพคะ กลัวว่าจะลืม…”
ไม่นานนัก โต๊ะเตี้ยกับเก้าอี้เตี้ยก็ถูกนำมาวางตรงหน้าแลนซ์
แลนซ์ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น เวินอวี๋ยืนอยู่ตรงหน้าเขา มองลงมาจากที่สูง
“ข้าเลี้ยงสุนัข ไม่ใช่หมาตาย ดูสภาพตัวเองเสียก่อน”