กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 องค์หญิงบอกว่าพอใจมาก
ตรงทางออกของสระเซิ่งชิงที่อยู่ไม่ไกลนัก เจียงฉี่ซึ่งไม่รู้กลับมาตั้งแต่เมื่อใด กำมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขาเพิ่งจากไปแค่ไม่กี่อึดใจ ทั้งสองก็คลอเคลียกันแล้ว
แถมยังเป็นการแนบชิดจนแทบไม่มีเสื้อผ้าปกปิดเช่นนี้
แผ่นหลังเปลือยเปล่าขาวเนียนของเวินอวี๋กระแทกสายตาเจียงฉี่ ทำให้หัวใจของเขาค่อย ๆ เต้นแรงและเร็วขึ้น เสียงตึกตักของหัวใจที่ไม่น่าจะได้ยิน กลับดังกังวานอยู่ข้างหูอย่างชัดเจน
ในภวังค์ เขารู้สึกได้ว่าฝ่ามือของตนกำลังเจ็บ
เขาเอ่ยว่า “ในฐานะองค์หญิงใหญ่…”