กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 กลิ่นอายรักแรก?
หลังจากเตะไปหนึ่งที เวินอวี๋ก็นึกขึ้นได้ว่านางต้องใช้แผนสาวงามเค้นข่าวจากเสด็จน้องเสียหน่อย
เห็นเขาเจ็บจนคิ้วขมวดแน่น เวินอวี๋ก็ลอบเปลี่ยนท่าทีอีกครั้ง
“โอ๊ย ๆ ๆ นี่เจ้าไปปากพล่อยเรื่องอะไรเข้าล่ะ? ลู่จิ่นอายุเท่าไรเอง? เอาข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ ไปปล่อยใส่เด็กตัวแค่นี้ เจ้าไม่กระดากปากบ้างหรือ?”
“ดึงดันจะเป็นปฏิปักษ์กับองค์หญิงผู้นี้แล้วเจ้าสะใจนักหรือ?”
“เตะไปทีนี้เจ็บใช่ไหมล่ะ? ถ้าเจ้าพูดจาดี ๆ กับองค์หญิงผู้นี้ ข้าก็จะฝืนใจสงสารเจ้าเสียหน่อย”