กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 210 ไม่ปวดแล้ว เพราะเมื่อครู่แกล้งทำ
เวินอวี๋วางแผนเล็ก ๆ ไว้ในใจอย่างเป็นระบบ หยางเฉิงจ้องกระดาษในกระบอกจับสลาก ใบหูค่อย ๆ แดงขึ้นทีละน้อย
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า ในกระดาษพวกนั้นคงเขียนบทท้าชวนหน้าแดงใจเต้นแบบนี้ไว้ทั้งนั้น
ในเวลานี้ เยว่หลิงเฟิงพูดเสียงเรียบว่า “องค์หญิง ใต้เท้าหยางคงไม่มีผู้ใดที่อยากใกล้ชิด”
หยางเฉิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไรต่อ ราวกับยอมรับว่าคำพูดนี้ไม่ผิด
เยว่หลิงเฟิงกล่าวต่อว่า “องค์หญิง ในเมื่อใต้เท้าหยางลำบากใจถึงเพียงนี้ ข้าขอทำบทท้าแทนใต้เท้าหยางเอง ได้หรือไม่?”