กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 208 จุดอ่อน
มุมปากหนิงเสวียนเหยี่ยนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก “อย่างไรเสียก็ไม่มีใครนั่ง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮวาเหยาก็ทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เพียงแต่ในใจรู้สึกเสียดายชิงช้าตัวนี้เหลือเกิน
ถึงอย่างไรก็เป็นชิงช้าที่นายเหนือหัวลงมือทำเอง ไม่ยอมให้ผู้อื่นช่วยแม้แต่น้อย แต่กลับยังไม่ทันได้ชื่นชมถึงสองวันก็ต้องรื้อเสียแล้ว
นางไม่เข้าใจ เหมือนกับตอนนั้นที่นางก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่านายเหนือหัวจะทำชิงช้าขึ้นมาทำไม