กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 184 เป็นมงคลเหลือเกิน
ตอนเวินอวี๋พาหลิวชุนออกจากจวน นางเห็นแลนซ์อยู่ใต้ต้นไม้ จึงนึกขึ้นได้ว่ายังมีคนผู้นี้อยู่ในจวนด้วย
ตกลงเขากุมความลับอะไรไว้ ถึงทำให้เสด็จน้องยอมไว้ชีวิตเขากันนะ?
เวินอวี๋กระซิบข้างหูหลิวชุนสองสามคำ หลิวชุนพยักหน้าแล้วไปหยิบหมั่นโถวขาวนวลลูกหนึ่งจากครัวเล็ก
นางรับหมั่นโถวมา แล้วย่อตัวลงตรงหน้าแลนซ์ “ตื่นได้แล้ว”
แลนซ์ลืมตาขึ้น ขอบดวงตาสีฟ้ามีเส้นเลือดฝอยสีแดงจาง ๆ ดูราวกับไม่ได้นอนมาหลายวันหลายคืน
“หิวแล้วใช่ไหม?” เวินอวี๋ยิ้มจนหางตาโค้ง “กินหมั่นโถวไหม?”