กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 181 ใจสื่อถึงกันโดยไม่ต้องเอ่ย
“อาเฉิง”
“ใต้เท้ามีธุระอะไรหรือขอรับ จะรับอาหารหรือไม่?”
หลินอวี้จือวางผ้าเช็ดหน้าลงข้างเตียง น้ำเสียงเจือแววเยาะหยันตนเองที่แทบจับสังเกตไม่ได้ “เอามันทิ้งไปเถอะ”
อาเฉิงหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา ไม่ได้คิดมากจนถามอะไรให้ยุ่งยาก เพียงตอบรับอย่างฉับไวเด็ดขาด “ขอรับ ใต้เท้า”
หลินอวี้จือกล่าวต่อ “พรุ่งนี้กลับจวนอัครมหาเสนาบดี”
“พรุ่งนี้หรือขอรับ? ท่านหมอบอกว่าท่าน…”
“ข้าตัดสินใจแล้ว”
“ดีเลยขอรับ! ใต้เท้าควรกลับจวนไปพักรักษาตัวตั้งนานแล้ว”