กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 177 กบสองตัวสบตากับถั่วเขียวเม็ดเดียวกัน
หลินอวี้จือพูดไปก็รู้สึกคันคอ จึงยกหมัดจ่อริมฝีปากแล้วไอเบา ๆ ทว่ากลับกระเทือนบาดแผลที่หน้าอกไปด้วย
เขากุมหน้าอกที่ปวดหนึบ แล้วถามอย่างละเอียดว่า “องค์หญิงอยู่ตรงไหนในโรงหมอ?”
อาเฉิงทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “องค์หญิงใหญ่อยู่ในห้องตรวจของโรงหมออยู่แล้วขอรับ ใต้เท้า เหตุใดถึงไม่ให้บ่าวมาปรนนิบัติท่านเล่า? อาโส่วมือไม้เก้งก้างเช่นนั้น จะดูแลท่านได้ดีอย่างไร?”
หลินอวี้จือลุกขึ้นยืนอย่างอ่อนแรง ในใจสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
ถึงบาดแผลจะปริแยกอย่างหนัก เขาก็ยังเดินอ้อมฉากกั้น ตั้งใจจะไปห้องปรุงยา