กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 172 เหงื่อแตกพลั่กแล้วสินะ?
เวินอวี๋จูบเขาเสร็จก็ยิ้มตาหยีมองเขา “พ่อหนุ่ม นี่คือบทลงโทษที่เจ้าไม่เชื่อฟัง!”
มือที่เจียงฉี่วางอยู่บนเข่ากำแน่นขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยพลางถอนหายใจ “ในฐานะองค์หญิงใหญ่ ท่านควรรักษาตัวให้บริสุทธิ์”
เวินอวี๋เลิกคิ้ว “ถ้าองค์หญิงผู้นี้ไม่เห็นด้วย แล้วเหตุใดเจ้าไม่ไปเกลี้ยกล่อมเสด็จน้องให้รักษาตัวให้บริสุทธิ์บ้างล่ะ?”
“จะเหมือนกันได้อย่างไร? ฝ่าบาทเป็นฮ่องเต้…”