กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 166 เสด็จพี่หญิง ท่านใจกว้างน้อยไปแล้ว
พอฮ่องเต้ได้ยินเสียงเวินอวี๋ก็วางฎีกาลงทันที ก่อนยิ้มกล่าวว่า “เราตามพี่หญิงมาเพราะมีเรื่องหนึ่งอยากถาม”
“ข้า? ถามข้า? อย่าบอกนะว่าเป็นเรื่องใหญ่ระดับแคว้น?” เวินอวี๋ถามอย่างฉงน แล้วตบอกตัวเอง “ถึงข้าจะไม่เข้าใจก็เถอะ แต่ถ้าเจ้าดึงดันจะถาม ข้าก็จะงัดสมองอัจฉริยะออกมาให้คำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ แก่เสด็จน้องได้อยู่”
ฮ่องเต้: …
ฮ่องเต้พูดไม่ออกจนอุดอั้น เรื่องใหญ่ระดับแคว้นไปถามเสด็จพี่ เกรงว่าคงเบื่อที่เขานั่งบัลลังก์ฮ่องเต้อย่างสงบสุขเกินไป เลยอยากหาเรื่องตื่นเต้นใส่ตัว