กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 158 เรื่องน่าขันที่สุดในใต้หล้า
ลู่เหริ่นได้ยินดังนั้นก็นิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะถอนใจหัวเราะ จะให้ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊มารวมกันเบียดอยู่ในคุกหลวงหรือ?
คงมีแต่องค์หญิงเท่านั้นที่พูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ ฝ่าบาทก็น่าจะทรงเห็นด้วยด้วยกระมัง
ลู่เหริ่นขยับเข้าไปใกล้อีกสองก้าว เจียเพี่ยนนี้น่ากลัวกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก
“เธอเรียกา...”
ราวกับรู้ตัวว่ามีคนยืนอยู่หน้าห้องขัง อลิซก็พุ่งพรวดเข้ามาแล้วตะโกนว่า “ให้ฉัน!”