กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 153 กล้าแอบดู แต่ไม่กล้ายอมรับหรือ
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง สายตากลับไปจับอยู่ตรงลำคอของเวินอวี๋อย่างแนบเนียนอีกครั้ง
หลิวชุนได้ยินคำชมว่า “อัจฉริยะ” จากเวินอวี๋ก็แอบหัวเราะอย่างเขินอาย “ขอบพระทัยองค์หญิงที่ทรงชมเพคะ บ่าวได้เรียนรู้จากการเห็นและได้ยินท่านเป็นประจำ แต่บ่าวเรียนรู้ได้แค่เศษเสี้ยวของท่านเท่านั้น ไม่นับว่าเก่งอะไรหรอกเพคะ”
เวินอวี๋ได้ยินแล้วกุมขมับ นี่พูดอะไรของนางกัน นางเป็นคนไม่น่าเชื่อถือแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
“หลิวชุน หัดเรียนรู้อะไรดี ๆ หน่อย”