กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 132 ไม่มีทางรสชาติเหมือนกัน
เวินอวี๋ชะงักไป ก่อนจะตบที่ว่างข้างตัว “มานั่งผิงไฟสิ ข้าจะลองจับดูว่ามือเจ้าเย็นหรือไม่”
ลู่เหริ่นไม่ขยับ
เวินอวี๋ถอนหายใจ “จะไปประจำการรักษาด่านเป่ยหยางใช่ไหม? ข้ารู้แล้ว เจ้ากลับไปได้”
น้ำเสียงสบาย ๆ ของนางทำให้แผ่นหลังของลู่เหริ่นแข็งทื่อ แววหวั่นใจและความผิดหวังเล็ก ๆ เผยออกมาภายใต้สายตาเคร่งขรึม
“องค์หญิงไม่มีอะไรอยากพูดกับกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
เวินอวี๋ยิ้มบาง “เจ้าอยากฟังอะไร? อยากให้ข้าบอกว่าอย่าไปหรือ? อยู่ต่อเถิด ข้ารับรองว่าต่อไปจะมีแค่เจ้าเพียงคนเดียว?”
ลู่เหริ่นเม้มมุมปากแน่นในทันที ที่แท้ความคิดเล็ก ๆ ของเขาก็ปิดบังองค์หญิงไม่พ้นเลย