กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 130 ช่วยข้าได้หรือไม่?
เวินอวี๋ได้ยินดังนั้นก็วางแว่นลงบนฝ่ามือของหยางเฉิงอย่างเอื่อยเฉื่อย จากนั้นมองมหาบัณฑิตแล้วหัวเราะหึ “ได้สิ พอดีองค์หญิงผู้นี้กำลังจะไปคิดบัญชีกับเสด็จน้องให้รู้เรื่องอยู่พอดี”
เวินอวี๋เลิกคิ้ว “ไหนบอกว่าเป็นมหาบัณฑิตหนุ่มรูปงามไง ผลออกมากลับไม่ตรงปกเสียได้”
มหาบัณฑิต: …
พอได้ยินคำพูดนี้ของเวินอวี๋ มหาบัณฑิตก็หมดความคิดที่จะเข้าเฝ้าฝ่าบาทในทันใด
แต่เวินอวี๋ไม่สนใจความคิดของมหาบัณฑิต ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า “ไปกันเถอะ มหาบัณฑิต”
จากนั้นนางหันไปมองหยางเฉิงที่ยังทำหน้างุนงง “ข้าจำเจ้าไว้แล้ว ไว้คราวหน้าจะมาหาเจ้าเล่นอีกนะ”