กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 111 คนที่เจ็บปวด
ลู่จิ่นเงยหน้ามองลู่เหริ่นที่นั่งเงียบอยู่บนหลังคา พลางถามอย่างเป็นห่วง “พี่ชาย ท่านขึ้นไปทำอะไรบนนั้น? ใส่เสื้อผ้าน้อยขนาดนั้น หนาวแย่แล้ว!”
ลู่เหริ่นไม่ตอบ
เขาชันขาข้างหนึ่งขึ้น ดวงตาเหม่อลอยราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ ข้างมือมีไหสุราว่างเปล่าสองใบ
ลู่จิ่นเห็นแล้วก็เรียกคนให้นำบันไดมา ก่อนจะปีนขึ้นไปอย่างทุลักทุเล
จากนั้นเขาก็เดินอย่างระมัดระวังไปนั่งข้างลู่เหริ่น แล้วฉวยไหสุราในมืออีกฝ่ายมา
“พี่ชาย ข้าดื่มเป็นเพื่อนท่าน” ลู่จิ่นพูดพลางกระดกสุราเข้าไปอึกหนึ่งทันที แล้วก็สำลักจนตัวสั่น สูดปากซี้ดซ้าดอยู่ตั้งนาน
เผ็ด… เผ็ดเหลือเกิน!