กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 107 เป็นหญิงร้ายจริง ๆ
“อะไรนะ?!”
หลิวชุน หลิวเซี่ย หลิวชิว หลิวตง และชุ่ยซินต่างตกตะลึง
“พระราชทานสมรสหรือ?!”
“แม่ทัพลู่ทูลขอให้ฝ่าบาทพระราชทานสมรสหรือ?!”
“คนที่แม่ทัพลู่ขอให้ฝ่าบาทพระราชทานสมรสด้วยคือองค์หญิงหรือเพคะ?”
“องค์หญิงยังทรงปฏิเสธอีก!”
หลิวชุนกับอีกสามคนถามคำถามกันคนละข้อ ประสานกันได้อย่างรู้ใจราวกับถอดแบบมาจากดีเอ็นเอเดียวกัน
กลับทำให้ชุ่ยซินที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งตามจังหวะไม่ทัน ดูเกินมาอยู่คนเดียว
เขาอ้าปากเหมือนจะพูด แต่สุดท้ายก็หุบลง