กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 102 เพ้อฝันเกินจริง
มีกสาวรับใช้อย่างนี้อยู่ข้างกายองค์หญิง กระหม่อมไม่วางใจจริง ๆ
เวินอวี๋ได้ยินแล้วก็อดชื่นชมความเฉียบคมระดับสุดยอดของลู่เหริ่นในใจไม่ได้
นางจูบแก้มลู่เหริ่นเบา ๆ แล้วยิ้ม “จะไม่วางใจอะไรเล่า? ชุ่ยซินไม่กินข้าหรอก”
ลู่เหริ่นขมวดคิ้ว นึกถึงแววตาที่จู่ ๆ ก็ดุดันคุกคามของสาวรับใช้คนนั้นเมื่อครู่ แล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เวลานั้นหลิวตงรีบร้อนมาถึง พอดีกับที่ชุ่ยซินเดินออกมา นางถลึงตามองเขาแล้วตรงดิ่งเข้าไปในห้อง
“องค์หญิง! พระองค์ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเพคะ?”
เวินอวี๋ที่กำลังจะกินเนื้อต่อสะดุ้งโหยงเพราะเสียงดังเต็มพลังนั้น