กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 95 ใช่แล้ว พี่หญิงของเจ้า
เวินอวี๋ขยิบตาให้ฮ่องเต้ “แน่นอนว่าข้ามีวิธีเด็ดของข้าเอง ถ้าเสด็จน้องอยากฟัง ก็เตรียมเมล็ดแตงมาให้พี่หญิงสักจานสิ วันนี้ข้าจะนั่งเมาท์กับเสด็จน้อง รับรองว่าสนุกสุดเหวี่ยง”
ฮ่องเต้: …
“ไม่ละ ๆ พี่หญิงเก็บไว้รำลึกถึงคนเดียวเถิด”
เวินอวี๋ส่ายหน้า “ก็ได้ เช่นนั้นเสด็จน้องคงไม่มีวาสนาได้ฟังแล้ว”
พูดจบนางก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยอีกว่า “อ้อใช่ เสด็จน้อง ข้ายังมีเรื่องค้นพบครั้งใหญ่ที่เกือบลืมบอกไป!”
“หืม?”