กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 83 น่ากลัวชะมัด!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แลนซ์ก็หลับตาลง เส้นเลือดที่ขมับกระตุก ก่อนเอ่ยว่า “ส่งเสื้อผ้ามาให้ข้า แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป”
เวินอวี๋ยกมือปิดปากอย่างตกใจ “เจ้าพูดผิดหรือเปล่า? ตอนนี้เจ้ายังมีสิทธิ์มาต่อรองกับข้าอีกหรือ?”
“ถ้าข้าอยากไป ตอนเจ้าสลบข้าก็วิ่งหนีไปแล้ว จะยังอยู่ที่นี่ทำไม?”
ดวงตาสีฟ้าของแลนซ์ไหววูบ “แล้วเจ้าต้องการอะไร?”
เวินอวี๋ยกมุมปากขึ้น “ข้าอยากดูร่างกายที่แท้จริงของเจ้า”
แลนซ์หรี่ตาลงเมื่อได้ยิน “หมายความว่าอย่างไร?”