กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 67 ใจดำจนตาพร่า
“มีแค่นี้หรือ? นอกจากถวายทรัพย์สินเงินทองแล้ว แคว้นประเทศราชไม่ต้องมอบอำนาจอธิปไตยของตนให้ด้วยหรือ?”
พอคำพูดนี้ดังขึ้น ไม่เพียงแต่ชาวซีหลี แม้แต่ขุนนางฝั่งต้าเซิ่งก็ยังตะลึง
อำนาจอธิปไตย? คำนี้ช่างน่าสนใจนัก แม้จะเข้าใจได้จากความหมายตามตัวอักษร แต่ไม่เคยมีใครกล่าวถึงมาก่อน
“อำนาจอธิปไตยอะไรกัน?” อลิซจ้องเวินอวี๋เขม็ง
“เข้าใจยากหรือ?” เวินอวี๋ตอบอย่างเห็นเป็นเรื่องสมควร “ก็คือทุกเรื่องของซีหลีต้องขึ้นกับน้องชายของข้า พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์…”
“เป็นไปไม่ได้!”
เวินอวี๋ยังพูดไม่ทันจบ อลิซก็ปฏิเสธอย่างหนักแน่น