กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 51 วาดเจ้า เจ้ายินยอมหรือไม่?
เวินอวี๋จ้องนางแล้วจู่ ๆ ก็ยิ้ม “เจ้ามาหาข้าจริง ๆ ข้าพูดตามตรงนะว่าค่อนข้างแปลกใจ”
“…” หลิงอวิ๋นซือเงียบไปชั่วขณะ
“แต่ข้าชอบเรื่องไม่คาดฝันนี่นา” เวินอวี๋พูดอย่างเกียจคร้าน “ในเมื่อเจ้าไม่อยากกินข้าว ไหน ๆ ก็มาแล้ว มานอนเป็นเพื่อนข้าสักงีบพอดีเลย”
หลิงอวิ๋นซือ: ?
เวินอวี๋ลุกขึ้นโดยไม่เปิดโอกาสให้นางปฏิเสธ ตรงดิ่งไปที่เตียง ถอดรองเท้าและเสื้อตัวนอก เปิดผ้าห่มแล้วมุดเข้าไปในพริบตา จากนั้นก็ตบที่ว่างข้างกาย “เร็วเข้า มานอนงีบเป็นเพื่อนข้า”
หลิงอวิ๋นซือ: …
“ยืนงงทำไม เร็วเข้า”