กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 6 เล่นมือเล่นไม้
“แต่ลู่จิ่นไม่ได้ทำผิดแค่เรื่องเที่ยวหอนางโลม มิฉะนั้นเราคงไม่ปล่อยให้ลู่เหริ่นคุกเข่าอยู่ข้างนอกนานขนาดนี้”
ฮ่องเต้ไม่รู้ว่าทรงนึกถึงสิ่งใด สีหน้าเคร่งขรึมลงแล้วตรัสเสียงเย็นว่า “เราไม่ได้สั่งตัดหัวลู่จิ่นไปทันที ก็นับว่าไว้หน้าลู่เหริ่นแล้ว ปล่อยให้เขาคุกเข่าสักหน่อยก็แค่ลงโทษเล็กน้อย”
ดูท่าลู่จิ่นคงเป็นชื่อน้องชายของลู่เหริ่น เวินอวี๋ถามว่า “แล้วเขายังทำผิดอะไรอีก?”
พอพูดถึงเรื่องนี้ ฮ่องเต้ก็ยังทรงกริ้วอยู่ไม่น้อย “ลู่จิ่นเที่ยวหอนางโลมจนเมามาย ถึงกับขว้างจอกเหล้าด่าทอเราต่อหน้าผู้คน ช่างกล้าหาญนัก!”
เวินอวี๋: …
“เขาด่าเจ้าว่าอะไร?”
สีหน้าฮ่องเต้แข็งค้างเล็กน้อย “ไม่เหมาะจะบอกให้คนนอกรู้”
เวินอวี๋เห็นฮ่องเต้ปิดบังไว้ คงเป็นคำที่พูดออกมาไม่ได้