กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 3 แตงที่ฝืนหักไม่หวาน
หลินอวี้จือดูเวินอวี๋อยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “เหตุใดองค์หญิงถึงส่องกระจกตั้งแต่ขึ้นรถม้า?”
พอได้ยินเช่นนี้ เวินอวี๋ถึงเงยหน้ามองหลินอวี้จือ
จากนั้นนางก็ถามเขากลับด้วยความสงสัยอย่างจริงใจ “ข้างามขนาดนี้ ทำไมจะมองตลอดไม่ได้?”
“หรือเจ้าคิดว่าข้าไม่งาม? หืม?”
น้ำเสียงของเวินอวี๋มีแววข่มขู่และกดดันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เผยความไม่พอใจออกมาเต็มเปี่ยม
หลินอวี้จือ: …
หลินอวี้จือตอบตามน้ำอย่างคล่องแคล่ว “องค์หญิงใหญ่ย่อมมีรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่ง”
“นั่นก็ใช่น่ะสิ อย่าเพิ่งพูด รบกวนข้าชื่นชมความงามตัวเอง”
หางตาของหลินอวี้จือขยับเล็กน้อย มองเวินอวี๋อย่างครุ่นคิด