กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 782 เจ้าอาวาสบ้าบออะไร นั่นหลินเซวียนแห่งเสินเซียวของข้า
อาคารทุกหลังรอบอารามอรหันต์กลายเป็นเถ้าธุลีไปหมดแล้ว มีเพียงอารามอรหันต์ที่ยังตั้งตระหง่าน
หวังเสวียนเฟิงกับสวีชิงหอบหายใจอย่างหนัก การต่อสู้อันดุเดือดของทั้งคู่ทำให้ใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มที
ทั้งคู่ต่อสู้กันจนตาแดงก่ำ ไม่สนใจพลังที่สูญเสียไปแม้แต่น้อย ต่างระเบิดพลังออกมาอย่างสุดกำลัง
ระหว่างนั้น ทั้งคู่เหลือบมองเข้าไปในอารามอรหันต์เป็นครั้งคราว คล้ายกำลังคาดหวังบางสิ่ง
“ตาเฒ่านี่ทำอะไรอยู่?”
หวังเสวียนเฟิงระแวดระวังในใจอย่างยิ่ง ท่าทีของสวีชิงทำให้เขากระวนกระวาย
สวีชิงทุกข์ใจเหลือประมาณ แทบรับไม่ไหวแล้วจริง ๆ
“บรรพชนยุทธ์ เหตุใดท่านจึงใช้เวลานานถึงเพียงนี้? อาตมาผู้น้อยใกล้ทนไม่ไหวแล้ว!”