กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 762 สองปี
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปรากฏการณ์พิสดารในดินแดนโกลาหลเริ่มพังทลายลงเป็นครั้งคราว
มิใช่เพราะอยู่ครบกำหนดเวลา แต่เป็นเพราะลวดลายแห่งกฎเกณฑ์ภายในถูกเก็บไปจนหมดสิ้น ไร้พลังค้ำจุน จึงทำได้เพียงสลายหายไป
อวี้ปิงกับสวีเยียนร่อนลงมาในปรากฏการณ์พิสดารที่เต็มไปด้วยพฤกษาเขียวชอุ่ม
ตะวันมหึมาสีน้ำเงินยังคงอยู่ การบำเพ็ญของหลินเซวียนกับลั่วชิงอู่ยังไม่สิ้นสุด
“ผ่านมาสองปีแล้ว ไม่รู้ว่ายังต้องใช้อีกนานเท่าใด”
สวีเยียนมองตะวันมหึมาที่ไม่มีทีท่าว่าจะเปลี่ยนแปลง แล้วอดถอนใจไม่ได้
ถูกต้อง นับจากที่ปราณ จิต วิญญาณของหลินเซวียนกับลั่วชิงอู่หลอมรวมกันจนถึงตอนนี้ ก็ผ่านมาสองปีแล้ว