กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 747 เหตุและผลขาดสะบั้น ต้องตาย!
“หลบ…ไม่พ้น!”
ร่างอู๋โม่ร่วงจากฟ้าด้วยความเร็วสูง พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เขาแทบกลายเป็นดาวตก
“ตูม!”
เสียงระเบิดดังสนั่น พื้นดินปรากฏหลุมยักษ์ เศษดินและหินปลิวว่อน
“หลินเซวียน!”
พร้อมเสียงคำรามลั่น รัศมีเมฆาทองเจิดจ้าและแสงสีเลือดแสบตาพวยพุ่งจากก้นหลุม อู๋โม่ทะยานขึ้นสู่ฟ้า
ดวงตาทั้งสองของเขาจ้องหลินเซวียนด้วยความเคียดแค้น นี่คือความอัปยศครั้งใหญ่ที่สุดที่อู๋โม่เคยได้รับมาตลอดชีวิต ความแค้นในอกแทบกลายเป็นรูปธรรม เขาจ้องหลินเซวียนเขม็ง มือทั้งสองประสานเคล็ดตราประทับพิเศษ
“พุทธธรรมสี่ลักษณ์!”
“พยัคฆ์ขาว!”