เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 727 สะกดข่ม
“หลินเซวียน!”
เมื่อได้ยินเสียงนั้น ข่งฮ่าวกับหมานฉีต่างชะงักงัน
วินาทีถัดมา ทั้งสองพลันถอยร่นออกไป
และในชั่วขณะเดียวกันนั้น ร่างของหลินเซวียนก็ปรากฏขึ้น ณ ตำแหน่งที่ทั้งคู่เพิ่งจากไป
ทำเนียบสวรรค์แปรเป็นลำแสงสีทอง พุ่งแหวกนภาตามมาเป็นเงาติด ก่อนลอยค้างอยู่ข้างกายหลินเซวียน
แสงทองสาดส่องทั่วหล้า ฉาบร่างหลินเซวียนจนเปล่งประกายสีทองอร่าม ประหนึ่งเซียนจุติลงมายังโลก
ข่งฮ่าวกับหมานฉีซึ่งถอยออกไปช่วงหนึ่งหยุดฝีเท้าลง สีหน้าหม่นคล้ำเล็กน้อย
ช่างน่าอับอายเหลือเกิน ไม่กี่อึดใจก่อนหน้านี้ทั้งสองยังพูดกันอยู่เลยว่าหลินเซวียนไม่มีอะไรให้ต้องหวั่นเกรง
ทว่าหลินเซวียนกลับปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ได้ยินเพียงเสียงแต่ไม่เห็นตัว กลับทำให้ลางเตือนในใจของทั้งคู่พลุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง