กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 709 เมื่อข้ามาแล้ว มันก็หนีไม่พ้น
ภายในปรากฏการณ์พิสดารอันซับซ้อน หลินเซวียนยืนอยู่ท่ามกลางมิติที่หยุดนิ่ง เคียงข้างวาสนาญาณฟ้าประทาน
เขาล่องลอยราวกับเซียนผู้ถูกเนรเทศ สงบนิ่งผุดผ่องเหนือโลกีย์ ประหนึ่งตัดขาดจากโลกหล้า กลิ่นอายดุจเซียนผู้ถูกเนรเทศแผ่ซ่านออกจากกาย
ชั่วขณะนี้ ภายในปรากฏการณ์พิสดารพลันเงียบงัน ทุกคนต่างมองเขาด้วยความตะลึงงัน
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเขาปรากฏตัวขึ้นได้อย่างไร
และไม่มีผู้ใดรู้ว่าเหตุใดเขาจึงยืนอยู่ภายในมิติของค่ายกลสวรรค์ ซึ่งมีพลังมากพอจะกักวาสนาญาณฟ้าประทานไว้ได้
ดูราวกับเขาไม่ได้รับผลจากข้อจำกัดของมิติเลย ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใด เขาก็ไปถึงได้ทั้งสิ้น
“ช่างพิสดารยิ่งนัก ถึงกับเชื่อมโยงกับฟ้าดินแห่งนี้อย่างลึกล้ำ สมแล้วที่เป็นวัตถุพิสดาร”