กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 702 ค่ายกลกักสวรรค์
ท้องฟ้าเงียบงันราวกับความตาย
เย่เหนียนเบิกตามองหลินเซวียน ผ่านไปเนิ่นนานจึงเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าชิงทำเนียบสวรรค์มาแล้วหรือ? หมายความว่าเจ้าพามันมาที่นี่หรือ?”
“ฮึ…”
“โอหัง! หลินเซวียน เจ้าเป็นคนหยิ่งยโสอย่างที่ข่าวลือกล่าวไว้จริง ๆ”
“ไม่ต้องพูดถึงว่าเจ้ามีความสามารถชิงทำเนียบสวรรค์มาหรือไม่ แค่ขอบเขตโอสถหยกกระจอก ๆ ของเจ้า…”
ยอดอัจฉริยะผู้ทะลวงขีดจำกัดจากแดนกลางแค่นเสียง ทว่าพูดไปพูดมา น้ำเสียงกลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
“เดี๋ยวก่อน…เจ้าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตโอสถหยกตั้งแต่เมื่อใด?”
ในเวลานี้ เย่เหนียนเองก็เผยสีหน้าประหนึ่งเห็นผี
“เป็นขอบเขตโอสถหยกจริง ๆ ด้วย เจ้าทะลวงขอบเขตเมื่อใดกัน เหตุใดการทะลวงขอบเขตถึงง่ายดายเพียงนี้?”