กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 698 ทะลวงฟ้าให้เป็นรู
“สงบเสงี่ยมแล้วหรือ?”
ใบหน้าหลินเซวียนประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่สมใจ
เขาคร้านจะสนใจเซียวเฉินที่ยังพยายามเข้าใกล้ทำเนียบสวรรค์ จึงตรงเข้าไปยังปรากฏการณ์พิสดารที่มีประกายกระบี่พาดผ่าน
เซียวหย่าขมวดคิ้วงามน้อย ๆ เจตจำนงกระบี่แผ่พุ่งรอบกาย ลวดลายแห่งกฎเกณฑ์วนเวียนอยู่รอบตัว กดลายคมกระบี่ขั้นสูงสุดเส้นหนึ่งเอาไว้อย่างแน่นหนา
ตอนหลินเซวียนมาถึง ปราณของเซียวหย่าปั่นป่วนเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่านางเริ่มฝืนไม่ไหวแล้ว
นางกัดฟันแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “เซียวเฉินบัดซบนั่น หากลายกระบี่คมหนีไปได้ ก็เป็นความเสียหายของเจ้า”
เซียวหย่ารู้สึกเหนื่อยใจไม่น้อยที่มีน้องชายไม่เอาไหนเช่นนี้
“ศิษย์น้องหญิง!”
จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู