เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 661 แดนสวรรค์
วิหารยอดเขาหลักแห่งเสินเซียวตั้งตระหง่านอยู่เหนือทะเลเมฆ
หลิ่วหรูเยียนทอดสายตามองไกลไปยังขอบฟ้า ที่ซึ่งดวงตะวันสีทองอร่ามกำลังค่อย ๆ ลอยขึ้น
ร่างของหวังเสวียนเฟิงพลันปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนข้างกายนาง
หลิ่วหรูเยียนเพิ่งรู้ตัวในภายหลัง จึงหันไปมองเขา แววตาเผยความประหลาดใจเล็กน้อย
“ศิษย์พี่ พลังบำเพ็ญของท่านแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว”
หวังเสวียนเฟิงมิได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ก่อนเอ่ยว่า “ศิษย์น้องหญิงก็ไม่น้อยหน้า บัดนี้สภาพแวดล้อมในการบำเพ็ญเปลี่ยนแปลงไป ฟ้าดินนี้ไม่อาจขัดขวางการรุดหน้าอย่างก้าวกระโดดของพวกเราได้อีกแล้ว”
“แม้แต่อาจารย์อา บัดนี้ยังรุดหน้าอย่างห้าวหาญบนวิถีแห่งมรรคในแดนจักรพรรดิหมื่นยุค บางทีเมื่อซากมรดกยุคบรรพกาลลงมา เขาอาจก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนแล้วก็ได้”