กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 653 ข้าขอทั้งหมดได้หรือไม่?
“หรือว่า...เป็นเพราะความรู้สึก?”
จากถ้อยคำของเหอสง หลินเซวียนจับใจความสำคัญอย่างยิ่งได้
เขาอดมองไปทางเย่จั๋วไม่ได้
สีหน้าของเย่จั๋วซับซ้อนอย่างยิ่ง ซึ่งไม่ควรเกิดขึ้นกับผู้บำเพ็ญวิถีสังหาร แม้แต่มหาเทพก็ยากจะมีสีหน้าเช่นนี้
หลินเซวียนมั่นใจในการคาดเดาของตน แล้วทอดถอนใจในใจ “วิถีสังหารจะเดินได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร? คนเราจะตัดขาดความรู้สึกและไร้เยื่อใยได้จริงหรือ?”
“หากทำได้จริง เช่นนั้นจะต่างอะไรกับคนไร้วิญญาณ?”
สีหน้าเย่จั๋วเปลี่ยนแปรอยู่นาน ในที่สุดเขาก็สะบัดมือ ทำลายศิลาบันทึกภาพจนแหลกสลาย
จากนั้นจึงถอนหายใจ “เฮ้อ...เป็นเช่นนั้นจริง เขากับข้าเฒ่ามีชะตากรรมคล้ายกัน แต่กลับยิ่งชื่นชมและเข้าอกเข้าใจกัน จนเกิดเสียงสะท้อนทางอารมณ์”