กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 644 ยอมรับว่าผู้อื่นเก่งกาจยากนักหรือ?
ความรู้สึกที่หลินเซวียนอุตส่าห์กลั่นกรองขึ้นมา ถูกหวังเสวียนเฟิงดับลงอย่างสิ้นเชิงด้วยคำพูดเพียงสองประโยค
เขากลอกตาอย่างอดไม่ได้ แล้วสวนกลับไปว่า “ไม่นึกเลยว่าเฒ่าหวังจะมีความทะเยอทะยานสูงส่งถึงเพียงนี้ นับถือ นับถือ!”
หวังเสวียนเฟิงเหลือบมองมาแล้วด่าว่า “เลิกประชดประชันเสียที เส้นทางเซียนเต็มไปด้วยขวากหนาม ความแข็งแกร่งของตนเองคือพื้นฐาน ส่วนกำลังจากภายนอกก็ขาดไม่ได้”
“ตั้งใจเรียนรู้ให้ดี!”
“ขอรับ!”
“เรียนจากท่านทั้งชีวิตก็ไม่มีวันเรียนหมด!” หลินเซวียนประสานมือค้อมกาย ประชดประชันได้ถึงที่สุด
หวังเสวียนเฟิงคร้านจะมองเขาอีก จึงเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง
“พูดถึงมู่จิงเฟิงต่อเถอะ”