กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 556 ดาบนี้สังหารเซียนได้
เหนือทะเลสาบไร้สิ้นสุด หยาดฝนสีครามสาดลงมาราวห่าฝน
ภายใต้รัศมีสายยาวดุจแพรขาวของคมแสงดาบที่หลินเซวียนฟาดออกมา ขอบเขตสมุทรแห่งทะเลคราม ซึ่งเป็นขอบเขตแรกของสมุทรครามดับสูญที่จ้านพั่วอวิ๋นปลดปล่อยออกมา ก็พังทลายลงในชั่วพริบตา
ทั่วทั้งสนามรบตกตะลึง ต่างจ้องเงาร่างถือดาบที่ยืนอยู่เหนือผิวน้ำไม่วางตา เบิกตากว้างจนแทบถลน
จ้านพั่วอวิ๋นซึ่งเหยียบวาฬยักษ์ทะเลร้างทะยานขึ้นสูงก็หดรูม่านตาเช่นกัน แววตาฉายความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
“พะ...พังแล้ว ขอบเขตสมุทรแห่งทะเลครามของคุณชายพั่วอวิ๋น ถูกทำลายลงเช่นนี้จริง ๆ หรือ?”
“สวรรค์ หลินเซวียน...แข็งแกร่งยิ่งนัก!”
“บัดซบ ชนเถื่อนอย่างมันจะมีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร...”