กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 547 ดาวตกดิ่งฟ้า เซียนผู้ถูกเนรเทศจุติสู่โลกมนุษย์
ริมทะเลสาบไร้สิ้นสุด ผิวน้ำระยิบระยับสะท้อนท้องฟ้าสีคราม เมื่อลมโชยผ่าน ราวกับมีมือใหญ่คู่หนึ่งค่อย ๆ กวักไกวบนฟากฟ้า ให้ความรู้สึกผ่อนคลายสบายอารมณ์
หลินเซวียนจารึกกฎเกณฑ์เสร็จสิ้น สัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งเหนือกาลก่อนที่กำลังไหลเวียน มุมปากพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเคลิบเคลิ้ม
เขาเปิดการรับรู้ถึงขีดสุด ครอบคลุมทางเข้าจากทะเลสาบไร้สิ้นสุดสู่หุบเขาไร้สิ้นสุด
ความเคลื่อนไหวทุกอย่างของขบวนคนทั้ง 52 คน ล้วนอยู่ในกำมือของเขาเพียงชั่วพริบตา
“จางหยางยังไม่กลับมาอีกหรือ?”