กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 544 อ่อนแอก็ว่าไปอย่าง วาจายังมากความ
ธารน้ำแข็งสะท้อนแสงสีครามเข้มกลางแสงตะวัน เจิดจ้าจนแสบตาเป็นพิเศษ
ธารน้ำแข็งเคลื่อนมาอย่างรวดเร็ว แทบจะทันทีที่เสวี่ยเฟยเหินส่งเสียงอุทาน มันก็ปกคลุมเข้ามา หมายแช่แข็งทั้งสามคนไว้โดยตรง
ไอหนาวสุดขั้วแผ่ซัดเข้ามา ทำให้เสวี่ยเฟยเหินทั้งสามตัวสั่นระริก การเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
“วายุจงมา!”
ในเสี้ยววินาทีชี้เป็นชี้ตาย เขตแดนอนันต์ของจูเก๋อไป๋พลันโคจรถึงขีดสุด คมวายุสีเขียวเข้มสองสายควบแน่นเป็นรูปขึ้นฉับพลัน เมื่อมีลายอักขระวายุเสริมพลัง พายุคลั่งก็พัดจนมิติพลิกตลบ
“ตูม!”
ชั่วพริบตา คมวายุฟันลงบนธารน้ำแข็ง เกล็ดน้ำแข็งกระจายพุ่งออกมา ระลอกคลื่นพลังม้วนย้อนกลับ