บทที่ 507 โอบสาวงาม สังหารในพริบตา

บทที่ 507 โอบสาวงาม สังหารในพริบตา

“หลินเซวียน!”

ในที่สุดเซี่ยงคุนก็ได้สติจากความตื่นตะลึง ร้องอุทานออกมา

ยอดฝีมือขอบเขตแก่นเทียมจุดสูงสุดทั้งหกจากตระกูลเซี่ยงก็สีหน้าเคร่งขรึมลงเช่นกัน

แต่ไม่นาน จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นในดวงตาของเซี่ยงคุน

“เจ้ากล้าปรากฏตัวต่อหน้าข้าเชียวหรือ รีบร้อนมาหาที่ตายถึงเพียงนี้เลย?”

เขาตวาดถาม

ในเวลานี้ เขาไม่มีใจจะสนใจแล้วว่าเหตุใดหลินเซวียนจึงไม่สะทกสะท้านต่อแรงโน้มถ่วงอันน่าสะพรึงกลัวของหุบเหวลึก ในใจมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือสังหารหลินเซวียน

“ฮะฮะ…”

“บังเอิญเสียจริง ข้ามาเพื่อสังหารเจ้า!”