กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 488 เทพกระบี่ทะลวงสวรรค์หวนคืน พอเถอะ เลิกแสดงได้แล้ว
“ศิษย์พี่!”
“รีบเปิดถ้ำสวรรค์เสินเซียว!”
ร่างของหลิ่วหรูเยียนพลันปรากฏข้างกายหวังเสวียนเฟิง นางฟันกระบี่ออกไป พายุหิมะทะยานขึ้นปกคลุมฟ้า ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นประกายกระบี่เย็นเยียบ
ทว่าพลังของนางยังไม่ถึงขอบเขตจักรพรรดิ ท้ายที่สุดก็ไม่ต่างจากไข่กระทบหิน แม้แต่ระลอกคลื่นสักนิดก็ไม่อาจก่อขึ้น
“ไม่ได้…”
“ถ้ำสวรรค์เสินเซียวเปิดได้ทุกสามร้อยปี หากเปิดออกแล้ว ก็ต้องรออีกสามร้อยปี…แค่ก ๆ…”
หวังเสวียนเฟิงส่ายหน้าปฏิเสธหลิ่วหรูเยียนอย่างเด็ดขาด ถึงขั้นยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก ปลดปล่อยพลังสายหนึ่งซัดหลิ่วหรูเยียนกระเด็นออกไป
“ศิษย์พี่…”
แววตาเย็นชาของหลิ่วหรูเยียนอ่อนลง น้ำตาหยดหนึ่งร่วงจากฟากฟ้า