กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 481 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว อย่างแรกก็ ( ) สักที
“นี่...”
ทั้งสามที่เหงื่อเย็นผุดท่วมกายพลันงุนงงไปหมด
สถานการณ์ที่ต้องตายแน่นอน กลับคลี่คลายไปเช่นนี้หรือ?
ประกายกระบี่อันน่าสะพรึงนั่นไม่ฆ่าพวกเขาหรือ? เพียงโคจรวนอยู่รอบตัวพวกเขาเท่านั้น?
พริบตานั้น ความยินดีที่รอดชีวิตหลังพ้นเคราะห์ใหญ่ในใจทั้งสามพลันเลือนหาย ความอัปยศอย่างลึกล้ำพลุ่งขึ้นมาแทน
ไม่มีเหตุผลอื่น เพราะยามนี้หลินเซวียนพุ่งทะยานเข้ามาแล้ว ดาบศึกในมือส่องประกายแสงขาวดำ
ลมหายใจของเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ชวนให้ใจสั่นสะท้าน
แต่ถึงอย่างไร เขาก็เป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตเหนือสามัญ พวกเขาทั้งหมดล้วนอยู่ในขั้นกลางดันเทียมของสามขั้นกลางต่างหาก
แม้ยังไม่ได้สลักลวดลายแห่งกฎเกณฑ์ แต่พลังต่อสู้ของพวกเขาก็มิใช่น้อย