กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 476 เบญจธาตุส่องประกายทั่วฟ้าดิน
“ข้าไม่ยอม!”
เสียงคำรามของเสิ่นเซวียนดังขึ้นในคุกเซียนร่วง แต่ก็ไร้ประโยชน์
ต่อให้ไม่ยอมอย่างไรก็ยังต้องถูกคุกดาบที่ก่อรวมจากแสงเซียนขาวดำบดขยี้จนมลาย
เขาไม่เคยรู้สึกไร้กำลังเช่นนี้มาก่อน
ภาพฝันอันงดงามที่เคยมีล้วนมลายไปในชั่วขณะนี้
แววตาหลินเซวียนไม่ไหวติงแม้แต่น้อย พลังหมัดใหญ่กว่าก็คือเหตุผล
หากวันนี้เสิ่นเซวียนแข็งแกร่งกว่า คนที่ตายก็คือเขา
“ต้องรีบกลับไปยังดินแดนเสินเซียวให้เร็วที่สุด”
“หากมีผู้บำเพ็ญแก่นเทียมสามขั้นชั้นสูงระยะปลายบุกมา ข้าอาจสังหารไม่ไหว”