กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 461 ชื่อของข้าน้อย ไป๋เชียน!
“ไม่คิดเลยว่าจะถูกมองออก!”
ใบหน้าของจักรพรรดิอสูรผ่าฟ้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่จากนั้นนางก็ส่ายหน้า “แล้วอย่างไรเล่า? ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีใครโจมตีข้าน้อยได้ผ่านรอยแยกมิติ”
มิติกำลังแตกสลาย ครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงรอยแยกเดียว แต่มีถึงสี่รอย พุ่งโจมตีหลินเซวียนจากทั้งสี่ทิศ
หลินเซวียนยังคงรักษาสภาพธาตุอัคคีไว้ เพียงชั่วพริบตา ร่างของเขาก็ถูกกลืนกินโดยรอยแยกมิติทั้งสี่ ก่อนจะสลายไปอย่างบ้าคลั่ง
แต่หลินเซวียนในเวลานี้กลับยืนนิ่งไม่ไหวติง เมื่อร่างสลายก็ฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว ราวกับพลังนี้ไร้สิ้นสุด