บทที่ 459 น้องชายช่างน่าพรั่นพรึง

บทที่ 459 น้องชายช่างน่าพรั่นพรึง

“การโจมตีแข็งแกร่งเหลือเกิน!”

“แม้อยู่ห่างออกไปบนบันไดหมื่นขั้น ข้าก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้ นี่มันยังเป็นพลังของขอบเขตเหนือสามัญอยู่หรือ?”

“จักรพรรดิอสูรผ่าฟ้าจะรับไว้ได้หรือไม่?”

“คงรับไม่ไหวกระมัง? นางถูกครอบคลุมไปแล้ว”

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างอกสั่นขวัญแขวน แม้จะอยู่ห่างออกไปบนบันไดหมื่นขั้น

ทว่าไม่นาน เรื่องที่ทำให้พวกเขาตื่นตะลึงยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น

แม้แต่หลินเซวียนยังเบิกตากว้างและสบถออกมา “ให้ตายเถอะ ล้อกันเล่นหรือไร?”

หลินเซวียนจ้องจักรพรรดิอสูรผ่าฟ้าเขม็ง

เห็นเพียงจักรพรรดิอสูรผ่าฟ้ากำลังยิ้มหวานให้เขา