บทที่ 451 ความจริงมิใช่พวกเราสองคนแย่งชิง แต่พวกเขามาส่งให้เอง

บทที่ 451 ความจริงมิใช่พวกเราสองคนแย่งชิง แต่พวกเขามาส่งให้เอง

กลางนภา คมแสงดาบสองสายที่ประสานสีดำขาวพาดผ่านไป

พร้อมเสียงคำรามโหยหวนสองเสียง คมแสงดาบทะลวงร่างจ้านอู่กับอู๋เจี้ย พลังชีวิตของทั้งสองขาดสะบั้นลงในพริบตา

ภายใต้การเสริมพลังจากคัมภีร์เซียนไท่อินขั้วหยาง อานุภาพของสังหารสวรรค์ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ก่อนหน้านี้หลินเซวียนไม่เคยใช้มันต่อหน้าหวังเสวียนเฟิงมาก่อน

หากเขาใช้มัน หวังเสวียนเฟิงย่อมต้องประเมินเขาสูงกว่านี้เป็นแน่

การฟันอันทรงพลังเช่นนี้ จ้านอู่กับอู๋เจี้ยที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วจะต้านทานได้อย่างไร

“ตูม! ตูม!”

จนกระทั่งคมแสงดาบพุ่งไปไกล ฟันพื้นดินจนเกิดรอยดาบน่าสะพรึงสองสาย ผู้คนในที่นั้นก็ยังไม่มีใครได้สติกลับมา

ไม่มีเหตุอื่น ทุกอย่างชวนตื่นตะลึงเกินไป