บทที่ 434 หลินเซวียน ข้า ประมุขศักดิ์สิทธิ์หรือ

บทที่ 434 หลินเซวียน: ข้า? ประมุขศักดิ์สิทธิ์หรือ?

“ขอประมุขศักดิ์สิทธิ์ชี้แนะด้วยขอรับ!”

หลินเซวียนเอ่ยอย่างนอบน้อมทันที

หวังเสวียนเฟิงพยักหน้า ในฐานะประมุขศักดิ์สิทธิ์ การมาอธิบายความรู้ให้ผู้อื่นด้วยตนเอง นับว่าเป็นครั้งแรกของเขา

แต่ผู้มีพรสวรรค์น่าตื่นตะลึงอย่างหลินเซวียน คู่ควรให้เขาทำเช่นนี้

อีกทั้งเรื่องข้อควรระวังบางประการ เขาผู้เป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตมหาจักรพรรดิย่อมเข้าใจดียิ่งกว่า

หวังเสวียนเฟิงไม่พูดอ้อมค้อม เริ่มอธิบายขอบเขตโอสถให้หลินเซวียนฟัง

“เมื่ออยู่ขอบเขตเหนือสามัญ จงเสริมรากฐานให้มั่นคงแล้วควบรวมโอสถวิถียุทธ์ เป็นสิ่งของคล้ายแก่นในของสัตว์อสูร”

“สิ่งที่ต่างกันคือ การควบรวมแก่นโอสถของมนุษย์หมายถึงการทิ้งร่องรอยไว้ระหว่างฟ้าดินแห่งนี้”