กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 420 ให้ข้าดูหน่อยว่า สองท่านมีฝีมือเพียงใด
“มะ…ไม่เอา!”
สวีหว่านหรงกรีดร้องออกมา
รอยยิ้มของหลินเซวียนในสายตานางคล้ายรอยยิ้มของปีศาจ แฝงเจตนาร้ายไร้ที่สิ้นสุด
นางรู้สึกว่าตนกำลังจะเสียสติ
ขณะเดียวกัน ความอัปยศอดสูอย่างลึกล้ำก็ผุดขึ้นในใจ
“หยุดมือ!”
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเซี่ยงเทียนฮ่าวระเบิดออกมา หมายจะข่มขวัญอีกฝ่าย
แต่หลินเซวียนจะไปสนใจเขาได้อย่างไร?
เขายกมือขึ้น เปลวเพลิงกรรมสนองสีเทาลอยตรงไปหาสวีหว่านหรง